Ο ΑΓΛΑΜΑΣ

Ευχαριστούμε τον Δημήτρη Ψαλτάκη για το ποίημα που μας έστειλε, αφιερωμένο στον αείμνηστο πλανόδιο ζαχαροπλάστη μας, τον Παντελή τον Αγλαμά.

       Ο ΑΓΛΑΜΑΣ      

Ο Παντελής ο Αγλαμάς

μ᾽ ένα ταψί στο χέρι,

παστέλια επουλούσενε 

χειμώνα καλοκαίρι.

Πολλές φορές τον βλέπαμε

με τον ταβλά στους ώμους, 

και γλειφιτζούρια πούλαγε

μέσ´του χωριού τους δρόμους.

Στέκονταν κάθε Κυριακή

κάτω από μιά ακακία,

και άκουγεν από μακριά

την Θεία λειτουργία.

Μετά αφ´ την Θεία λειτουργία

έξω αφ´ την εκκλησία,

έκαμνε καλή σοδειά 

με κλήρους και λαχεία.

Γλειφιτζούρια, πετεινούς, τρίγωνα, μπακλαβάδες,

μέσ´ την Πνιγούρα φώναζε σαν παίζαν οι ομάδες,

η αδυναμία του ήτανε , το ξέρουν όλοι αυτό,

πώς πάντα χειροκρόταγε τα χρώματα του Α.Σ.Κ.Ο´

Δημήτρης Ψαλτάκης

Κ ΑΛ Η Π Ρ Ω Τ Ο Μ Α Γ Ι Α

Ο ΜΑΙΟΣ

Ο Μάιος μας έφτασε,

Εμπρός βήμα ταχύ,

Να τον προϋπαντήσουμε

Παιδιά στην εξοχή.

Δώρα στα χέρια του πολλά

Και όμορφα κρατεί

Και τα μοιράζει γελαστός

Σε όποιον του ζητεί.

Φέρνει τραγούδια και χαρές,

Λουλούδια και δροσιά

Και μυρωδάτη φόρεσε

Ωραία φορεσιά.

Πάμε κι εμείς να πάρουμε,

Μη χάνουμε καιρό,

Μας φτάνει ένα τριαντάφυλλο

Κι ένα κλαρί χλωρό.

ΠΟΙΗΜΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΛΑΧΟΥ

Ένα ποίημα για τον ΟΜΗΡΟ

Ο Γιώργος Πουλερές απο το Atlantic City μας έστειλε αυτό το ποίημα του Δημήτρη Μπόλια, γραμμένο για την πρωταθλήτρια Χίου ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας, για να το δημοσιεύσουμε, μαζί με τις ευχές του για μία καλή εμφάνιση στην Δ´Εθνική κατηγορία.

Ο ΟΜΗΡΟΣ 

Την ιστορία σου Όμηρε

  πρέπει να σεβαστούμε 

και την φανέλα σου κι´εμείς 

πολύ να εκτιμούμε 

Θα τρέχω μαζί στο γήπεδο 

θα την υπολογίζω 

χαμόγελα στους φίλαθλους 

κι´εγώ να τους χαρίζω

 Και αυτός που αγωνίστηκε

 και εάν έχει πιά γεράσει

 με την νίκη σου αυτήν

 και εκείνος θα γελάση 

Είχες φτερά στα πόδια σου

 στο γήπεδο πετούσες

 πρωταθλητής πώς θα έβγενες

 πίστεψες και μπορούσες

 Δημήτρης Μπόλιας

Αφιερωμένω στούς φίλους ψαράδες του Αϊ Γιάννη.

ΑΪ ΓΙΑΝΝΗΣ

Θεέ μου τι μεγάλη ησυχία

τι ομορφιά και τι γαλήνη,

είνε αληθινή ευτυχία,

αυτός ο τόπος που σου δίνει.

Βγήκαν πάλι τα βαρκάκια

για να ρίξουν παραγάδι,

να μας φέρουν τα ψαράκια

σαν γυρίσουνε το βράδι.

Καπετάνιοι δίχως μούτσους

με παρέα το φεγγάρι,

ρίχνουνε συρτή για λούτσους,

και ψαρεύουν καλαμάρι.

Στου Άϊ Γιάννη το λιμανάκι

δίχως έγνιες και σκοτούρες,

κατεβάζουμε το ουζάκι

με μεζέ μας τις τσιπούρες.

Στάμος Στεφανάκης

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΜΑΣ ΤΟΝ < Σ Χ Ι Ν Ο >

ΣΧΙΝΕ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ

Είμουν μικρός πολύ μικρός 

σαν πρωτογνωριστήκαμε,

και στου σπιτιού σου την αυλή

σαν πρωταγκαλιαστήκαμε.

Με έφερε ο πατέρας μου

τον κήπο σου να ησιάσω,

και απο τα χόρτα τα άγρια

να τον ξεχορταριάσω.

Μου έδωσαν το κεντητήρι

να τρυπάω το κορμάκι σου

απο άκρια σε άκρια,

κι᾽ εσύ δεν μίλαγες, δεν φώναζες,

παρά μονάχα έκλεγες

με διαμαντένια δάκρια.

Έμιαζα σαν εκτελεστής

με το όπλο μου στο χέρι,

καθε βδομάδα μια φορα

όλο το καλοκαίρι.

Tα δάκρια σου μάζευα

πάνω απο το χώμα ενα –ενα,

σαν θησαυρό ανεκτίμητο

να μην χαθεί κανένα.

Τα πλείναμε, τα καθαρίσαμε,

και για αργύρια πολλά

σαν τον Χριστό,

σε άλλους τα πουλήσαμε.

Τώρα που πέρασαν τα χρόνια

είλθα πάλι να σε βρώ,

οχι να σε κεντήσω,

μα να σε ευχαριστήσω,

που έμεινες και με περιμένες,

σχίνε, καλέ μου φίλε.

Στάμoς Στεφανάκης

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΓΓΕΛΗ

Γιώργο δεν είσουν ανηψιός
είσουν κι εσύ ένα απο τα παιδιά μας
έφυγες και μας άφησες
καϋμό μέσ᾽την καρδιά μας.

Για την δουλειά σου πήγαινες
όχι να διασκεδάσεις
δεν είσουν όμως τυχερός
τον χάρο να γελάσεις.

Έφυγες έτσι ξαφνικά
μέσα απο την ζωή μας
άφισες πίσω σου γυναίκα και παιδιά,
γονείς, και όλους τους δικούς μας.

Σκορπούσες πάντα την χαρά
με το χαμόγελό σου
τα αστεία σου ατέλειωτα
για τον συνάνθρωπό σου.

Θα μείνεις πάντα ζωντανός
μέσα εις τις ψυχές μας
αιώνια θα είνε η μνήμη σου
αλησμόνητε, γλυκέ ανηψιέ μας.

Η Θεία σου Ελένη Δοξιάδη (Μιχαλιάδου)

ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΩ

Πολλά χρόνια μακριά σου
εξω απο την αγγαλιά σου
Καλλιμασιά μου αγαπημένη
στην καρδιά μου σε έχω φυλαγμένη.

Αχ χωριό μου αγαπημένο
χρόνια τώρα περιμένω
πότε πάλι θα γυρίσω
και το χώμα να φυλίσω.

Όσο είμε μακριά σου
εξω απο την αγγαλιά σου,
σε θυμάμε και δακρίζω
κι᾽ολο γύρω σου γυρίζω.

Περνώ μιά μιά της γειτωνιές
τα σοκάκια, τα στενά, και της γωνιές,
θυμάμε σπίτια και ανθρώπους,
μαχαλάδες, περιφέρειες, και τόπους.

Στην Μνηγούρα το σχολείο
μέσα στον γιαλό ενα πλοίο,
στον Άγιο Μιλιανό τα λιλαδάκια
στον Ανέμωνα για λαλαδάκια.

Στα Λαγγάδια το αμπέλι
στο Χριστό ο ταβλάς με το παστέλι,
στον σελέπερο τα σύκα
στην Ρουσά για την κατσίκα.

Στα πηγάδια σύκλες και μπετώνια
στην Αγιά Ερήνη, μπύλιες και τσιτώνια,
ποδόσφαιρο, για το παιχνίδι του αιώνα,
μέσα στου γιατρού, τον αμυγδαλεώνα.

Kallimasia@aol.com
η ηλεκτρονική διευθηνσίς μου.
Τα καλοκαίρια;
Καλλιμασιά η κατευθηνσίς μου!

ΣΤΣτ